یائسگی زودرس چیست؟

یائسگی زودرس

معمولا سن متوسط شروع یائسگی طبیعی ۵۱ سال است. با این حال، به دلایل ژنتیکی، بیماری یا برخی اعمال جراحی، بعضی از زنان قبل از سن ۴۰ سالگی یائسه می شوند. یائسگی که قبل از این سن اتفاق بیفتد (چه به دلایل طبیعی، چه محیطی) یائسگی زودرس (premature menopause) نام دارد.

بسیاری از زنانی که به یائسگی زودرس دچار می شوند مجبورند علاوه بر تحمل گر گرفتگی، نوسانات خلقی و دیگر علائم ناشی از یائسگی، نگرانی ها و دغدغه های عاطفی و جسمی را نیز تجربه کنند. برای مثال، از آنجا که یائسگی یعنی پایان باروری زنان، خانم هایی که قصد باردار شدن دارند با مشکلات عدیده ای رو به رو خواهند شد.

 

علائم یائسگی زودرس چیست؟

علائم یائسگی زودرس اغلب همانهایی است که در یائسگی طبیعی وجود دارد مثل:

  • قطع قاعدگی یا قاعدگی نامنظم
  • قاعدگی هایی که شدیدتر یا سبک تر از معمول شده اند
  • گرگرفتگی (احساس گرمای ناگهانی که در بالاتنه پخش می شود)

این علائم نشانه این هستند که تخمدان ها استروژن کمتری تولید می کنند.

علاوه بر علائم بالا، بعضی زنان ممکن است این ها را نیز تجربه کنند:

  • خشکی واژن (همچنین ممکن است واژن نازک تر شود و انعطاف پذیری اش کمتر شود)
  • درد و ناراحتی در مثانه و وخیم تر شدن عدم کنترل مثانه
  • تغییرات عاطفی (زودرنجی، نوسانات خلقی، افسردگی ملایم)
  • خشکی پوست، چشم ها و دهان
  • بی خوابی
  • کاهش تمایلات جنسی

علاوه بر علائمی که در بالا ذکر شد، اگر زیر سن ۴۰ سال هستید و هر کدام از نشانه های زیر را تجربه می کنید، باید به پزشک مراجعه کنید تا مطمئن شوید که آیا مشکل شما یائسگی زودرس هست یا خیر:

  • اگر شیمی درمانی یا رادیوتراپی انجام داده اید.
  • اگر خودتان یا یکی از اعضای خانواده تان بیماری خود ایمنی (autoimmune disorder) مثل هیپوتیروئیدیسم، بیماری گریوز (ناشی از پرکاری تیروئید)، یا لوپوس دارید
  • اگر برای مدت بیش از یک سال است که سعی در باردار شدن دارید و موفق نشده اید.
  • اگر مادر یا خواهرتان دچار یائسگی زودرس شده است

 

یائسگی زودرس چگونه تشخیص داده می شود؟

برای تشخیص یائسگی زودرس، پزشک غالبا معاینه فیزیکی می کند و آزمایش خون می گیرد تا شرایط را بسنجد (مثل بارداری ای مشکلات تیروئید). پزشک شما ممکن است همچنین میزان غلظت استرادیول (نوعی استروژن) را نیز اندازه گیری کند. میزان پایین استرادیول می تواند نشان دهنده این باشد که تخمدان ها کم کار شده اند. وقتی غلظت استرادیول زیر ۳۰ برود، می تواند نشانه شروع یائسگی باشد.

با این حال، مهم ترین آزمایشی که برای تشخیص یائسگی انجام می شود آزمایش خون است که میزان هورمون محرک فولیکول (FSH) را اندازه گیری می کند. FSH باعث می شود تخمدان ها استروژن تولید کنند. وقتی تخمدان ها سرعت تولید استروژن را کم کنند، میزان FSH افزایش پیدا می کند. زمانی که سطح FSH به بیش از ۴۰ MIU/ML برسد، معمولا نشان دهنده یائسگی است.

 

آیا مشکلات دیگری هم هست که ناشی از یائسگی زودرس باشند؟

درست مانند زنانی که دچار یائسگی معمولی می شوند، زنانی که یائسگی زودرس دارند نیز دچار کاهش سطح استروژن می شوند چون تخمدان ها تولید این هورمون را کم کرده اند. سطح پایین استروژن می تواند منجر به تغییراتی در سلامت عمومی زنان شود و ممکن است خطر ابتلا به برخی بیماری ها را در پی داشته باشد، مثل پوکی استخوان. از خطرات دیگر مرتبط با کمبود استروژن می توان به اینها اشاره کرد: احتمال سرطان روده و تخمدان، بیماری های لثه، از دست دادن دندان، و شکل گیری آب مروارید.

با این حال، در مقایسه با زنانی که یائسگی طبیعی دارند، یائسگی زودرس باعث می شود زنان بخش بیشتری از زندگی خود را بدون فواید ایمنی تولید استروژن می گذرانند. این امر خطر ابتلای آنها را به مشکلات فوق الذکر حتی بیشتر هم می کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *